Styczeń 2018

DEKALOG RODZICA

1 Szukaj pomocy u specjalistów.
Jeżeli zauważysz u dziecka najdrobniejsze niepokojące Cię objawy, zgłoś się do specjalisty. Pierwszym specjalistą, z którym zetkniesz się mając małe dziecko, będzie prawdopodobnie pediatra. To on, w razie potrzeby, powinien skierować Cię na dalsze badania lub konsultacje. Ponadto, pomoc możesz uzyskać również w: Ośrodkach Wczesnej Interwencji (adresy ośrodków można znaleźć na http:// www.damy-rade.org), Poradniach Psychologiczno – Pedagogicznych oraz w prywatnych gabinetach psychologicznych i logopedycznych.

2 Nie ukrywaj przed terapeutą badań i diagnoz uzyskanych od innych specjalistów.
Lepiej przekazać wszystkie informacje: z pewnością będą one przydatne w chwili diagnozowania lub opracowywania planu terapii. Terapeuta dobierze odpowiednie ćwiczenia, dostosowane do wszystkich deficytów. Jego zadaniem jest pomóc Twojemu dziecku i rozwiązać jego problemy.

3 Zadawaj pytania.
Przed wizytą u specjalisty zrób listę pytań i zagadnień, budzących Twój niepokój. Podczas wizyty zadawaj pytania o każdy najdrobniejszy szczegół w rozwoju dziecka. Masz prawo czegoś nie wiedzieć – jesteś rodzicem, nie terapeutą. Jeżeli nie rozumiesz pojęć, którymi posługuje się specjalista – poproś o wyjaśnienia. Pytaj o cel wykonywanych ćwiczeń – w terapii nie ma przypadkowych zadań, a Ty uczysz się ich, aby przeprowadzić je w domu.

4 Uczestnicz w zajęciach terapeutycznych.
Jeżeli Twoje dziecko zostanie skierowane na zajęcia terapeutyczne, uczestnicz w nich. Obserwuj pracę terapeutów, aby później móc wykorzystać swoje obserwacje podczas ćwiczeń w domu. Obserwuj, ale nie przeszkadzaj terapeucie w prowadzeniu terapii; pytania zostaw na koniec zajęć, z pewnością uzyskasz odpowiedzi.

5 Przekaż wskazówki terapeutyczne osobom z najbliższego otoczenia dziecka.
Terapia wprowadza zmiany nie tylko podczas pracy w gabinecie, ale przede wszystkim w naturalnym. otoczeniu dziecka. Wspólnie przenoście wyuczone zachowania do codziennego życia. Poinformuj bliskich, nianię czy nauczycielki w przedszkolu o prowadzonej terapii i celach, jakie chcesz osiągnąć. Poinformowani dorośli, jeśli nie będą wspierać terapii, to przynajmniej nie będą przeszkadzać.

6 Obserwuj uważnie dziecko podczas ćwiczeń w domu.
Zgłoś terapeucie wszystkie postępy i trudności swojego dziecka, które zauważysz podczas ćwiczeń w domu. Jeżeli zauważysz rozbieżności pomiędzy tym, co dziecko wykonuje w domu, a tym, co wykonuje na zajęciach, spisz swoje obserwacje lub nagraj dziecko kamerą. Wspólna analiza zachowań dziecka pozwoli uniknąć niepotrzebnych błędów terapeutycznych i ewentualnego wydłużania czasu terapii.

7 Prowadź zeszyt ćwiczeń.
Zeszyt z ćwiczeniami pomoże Ci nie tylko w gromadzeniu materiałów, ale także zainspiruje do zadań, które możesz wykonywać z dzieckiem. To organizator zadań domowych przekazywanych przez terapeutę. Pokazuje i ilustruje przebieg terapii, zawiera najcenniejsze wskazówki terapeuty. Co więcej, pełni też funkcję motywacyjną dla dziecka – przecież to jego zeszyt, z którym lubi ćwiczyć. Używajcie więc kredek, mazaków, naklejek – a przy okazji – ćwiczcie!

8 Ćwicz z dzieckiem codziennie.
Tylko systematyczna praca przyniesie pożądane efekty. Wykorzystaj na ćwiczenia dodatkowe okazje, np. jazdę samochodem, wieczorne zabawy, spacery, zabawę na placu zabaw. Ćwiczenia nie muszą być nudne: wspólne prace plastyczne czy zabawy ruchowe urozmaicą każde ćwiczenia oraz wzmocnią więź między Tobą a Twoim dzieckiem.

9 Przychodź na umówione wizyty.
Ty i terapeuta Twojego dziecka macie wspólny cel. Współpracujcie ze sobą, wymieniając się informacjami. Szanuj czas terapeuty; jeśli dziecko zachoruje, odwołaj zajęcia.

10 Pamiętaj o wspólnej pracy.
Praca Twoja, terapeuty i dziecka przyniesie zamierzone cele. Relacja z terapeutą oparta na współpracy przyniesie same korzyści, co będzie przekładało się na osiągnięcia dziecka. Celem, który chcecie osiągnąć, jest prawidłowy rozwój Twojego dziecka: – zdolność do swobodnej, niezaburzonej komunikacji; – wspieranie logicznego myślenia; – usprawnianie procesu uczenia się; – rozwój motoryczny; – rozwój emocjonalny. Współpraca, komunikacja, przekaz informacji oraz życzliwość działają w dwie strony.

Logopeda przedszkolny

Źródło:
dr Joanna Gruba, mgr Karolina Spałek